ΑΠΟΨΗ: Το παρελθόν, το παρόν, και το μέλλον του όπλου Πεζικού.

Αναδημοσιεύουμε από το amynagr.blogspot.com

Στο συγκεκριμένο άρθρο θα ασχοληθούμε με το Ελληνικό Πεζικό, τις αλλαγές που υιοθέτησε την περασμένη δεκαετία (σε επίπεδο Λόχου κι άνω), καθώς και το προτεινόμενο μέλλον που θα θέλαμε να δούμε, λαμβάνοντας υπόψιν όμως και τα στενά οικονομικά δεδομένα της χώρας. 

Πεζικό

Το Πεζικό είναι το βασικό (οργανωτικό) όπλο ελιγμού κάθε στρατού. Είναι το όπλο το οποίο με ελιγμό και πυρά, εκ του σύνεγγυς ή από απόσταση, δύναται  να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε συμμετρική ή ασύμμετρη απειλή. Εξάλλου, όλα τα υπόλοιπα τμήματα των λοιπών όπλων και σωμάτων, οργανώνονται και επιχειρούν με βάση το Πεζικό. Το Πεζικό επίσης είναι το μοναδικό Όπλο – Σώμα (Ο-Σ), το οποίο έχει τα δικά του μέσα σε όλους τους τομείς, κάνοντας το ικανό να δράσει μόνο του. Έχει δικά του τεθωρακισμένα οχήματα (ΤΟΜΑ-ΤΟΜΠ), δικό του Πυροβολικό (όλμοι), δικά του οχήματα Αναγνώρισης (Διμοιρία Αναγνώρισης), δικές του επικοινωνίες (Διμοιρία Διαβιβάσεων), ακόμα και δικό του Μηχανικό (Διμοιρία Σκαπανέων). Παρ’όλ’αυτά όμως, σε κανέναν τομέα δεν υπερτερεί έναντι των εξειδικευμένων όπλων-σωμάτων.

Με απλά λόγια, το Πεζικό κάνει τα πάντα, αλλά όχι τόσο καλά όσο το εκάστοτε όπλο-σώμα.
Βασική Μονάδα του Πεζικού είναι το Τάγμα, το οποίο αποτελείται από 3 Λόχους Τυφεκιοφόρων, οι οποίοι με τη σειρά τους αποτελούνται από 3 Διμοιρίες, με τις τελευταίες να αποτελούνται από 3 Ομάδες Μάχης.
Κάθε τμήμα Πεζικού, (Τάγμα/Λόχος/Διμοιρία/Ομάδα), πέραν των τμημάτων Ελιγμού/Μάχης που διαθέτει, έχει και αντίστοιχα τμήματα Διοίκησης και Υποστήριξης. Για παράδειγμα, ένα Τάγμα ΠΖ πέραν των 3 Λόχων  Τυφεκιοφόρων, έχει Λόχο Διοικήσεως, Λόχος Υποστηρίξεως και Επιτελείο.
Αντίστοιχα ένας Λόχος ΤΦ, (πέραν των 3 Δριων Ελιγμού), έχει Δρια Υποστήριξης, και Δρία Δκσεως. Τέλος, κάθε Διμοιρία Ελιγμού, διαθέτει Ομάδα Διοικήσεως, καθώς και τις 3 Ομάδες Μάχης που προαναφέραμε.  

Κατηγορίες Πεζικού


Το Ελληνικό όπλο του Πεζικού, οργανώνεται κατάλληλα προκειμένου να μπορεί να εκπληρώσει με αποτελεσματικότητα την αποστολή του. Συνεπώς, έχει χωρίσει τα Τάγματά του στις εξής κατηγορίες:

Μηχανοκίνητο Πεζικό (Μ/Κ ΠΖ)

Το Μηχανοκίνητο Πεζικό (Μ/Κ ΠΖ), είναι η βασική υποκατηγορία του όπλου του Πεζικού, μιας και περίπου οι μισές Μονάδες του ανήκουν σε αυτή την υποκατηγορία (~40).  Η κύρια διαφορά σε σχέση με το υπόλοιπο Πεζικό είναι πως το Μ/Κ Πεζικό μετακινείται κι επιχειρεί κατά κύριο λόγο με ΤΟΜΠ / ΤΟΜΑ που υπάρχουν σε κάθε Μ/Κ Ομάδα Μάχης. 
Επίσης, επιχειρεί και με διαφορετικό τρόπο σε σχέση με το υπόλοπο Πεζικό, καθώς το ΤΟΜΠ-ΤΟΜΑ είναι η καρδιά της κάθε Ομάδας Μάχης.Για παράδειγμα, η Μ/Κ Ομάδα Πεζικού δεν χωρίζεται στην ημιομάδα Ελιγμού και ημιομάδα Υποστήριξης ως συνήθως, αλλά σε Τμήμα Ελιγμού και Τμήμα ΤΟΜΠ/ΤΟΜΑ. Δηλαδή, το μέσο μετακίνησης, συμμετέχει ενεργά και στη μάχη, αφού έχει την μεγαλύτερη ισχύ πυρός από όλα τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας μαζί.

Σημειώνεται ότι σε όταν απαιτείται, το Μ/Κ Πεζικό μάχεται και ως απλό Πεζικό. Εξάλλου, ισχύει ο κανόνας πως “το Μ/Κ Πεζικό είναι Πεζικό, αλλά όχι το αντίθετο”.

Μηχανοποιημένο Πεζικό (Μ/Π ΠΖ)

Είναι η δεύτερη πολυπληθέστερη υποκατηγορία, μιας κι ανήκουν περίπου το 30% των συνολικών Ταγμάτων (~25). Είναι η “ενδιάμεση” υποκατηγορία του Μ/Κ Πεζικού και του Πεζικού. Διότι κινείται μεν με μεταφορικά μέσα, μάχεται δε (κυρίως) ως απλό πεζικό (δηλαδή αποβιβασμένο/πεζό) επειδή τα μέσα κίνησής του δεν είναι τεθωρακισμένα κι οπλισμένα.

Εδώ ανήκουν επίσης και οι περιπτώσεις, όπου ορισμένα Τάγματα διαθέτουν συνδυασμό Μ/Κ Λόχων ΤΦ και Μ/Π Λόχων ΤΦ.

(Απλό) Eλαφρύ Πεζικό (ΠΖ)
Σε αυτή την υποκατηγορία ανήκουν λίγες Μονάδες, κυρίως εφεδρικές των Μ/Κ Σχηματισμών, αλλά και ορισμένες όπου η μηχανοκίνηση δεν συμφέρει λόγω γεωγραφίας (μικρά νησιά, ορεινές περιοχές κοκ).

Αερομεταφερόμενο Πεζικό (Α/Μ ΠΖ)
Η συγκεκριμένη κατηγορία Πεζικού, μετακινείται με εναέρια μέσα, αλλά μάχεται πεζή, σε συνδυασμό συνήθως με τα εναέρια μέσα που την μετακίνησαν. Λόγω της εναέριας μετακίνησης, θεωρείται δύναμη ταχείας αντίδρασης, κι ως εκ τούτου λογίζεται ως επίλεκτη δύναμη που απαιτεί πρόσθετη εκπαίδευση. Στον Ελληνικό Στρατό (ΕΣ) υπάρχουν 2 Σχηματισμοί με Α/Μ Πεζικό, η 71η Α/Μ Ταξιαρχία, και η 5η Α/Μ Ταξιαρχία, οι οποίες κι έχουν συνολικά 6 (+1 ΚΕΝ) Τάγματα Α/Μ Πεζικού.

Σε αντίθεση με το Μ/Κ Πεζικο, η καρδιά του Α/Μ Πεζικού είναι το ελικόπτερο. 

Σημείωση Πρώτη: Ως Πεζικό λογίζονται και οι Πεζοναύτες, καθώς και οι Μονάδες Καταδρομών (ορεινών και αμφίβιων), ωστόσο  δεν έχουν προσμετρηθεί ως τέτοιες στο παρόν άρθρο, εξαιτίας της ιδιαίτερης φύσης του αγώνα που επιτελούν.

Σημείωση Δεύτερη: Δεν έχουν προσμετρηθεί επίσης οι Λόχοι Αντιαρματικών (ΛΑΤ) καθώς και τα Τάγματα Εθνοφυλακής, διότι οι μεν πρώτοι έχουν ειδική αποστολή τον Α-Τ αγώνα, τα δε δεύτερα παρά το ότι διπλασιάζουν σχεδόν το “ενεργό” Πεζικό, δεν ανήκουν στον Ενεργό Στρατό.

Οι αλλαγές που συνέβησαν στο Ελληνικό Πεζικό την προηγούμενη δεκαετία

Υπάρχει η αντίληψη πως το Πεζικό είναι ο “ριγμένος” όσον αφορά τους εξοπλισμούς, καθώς κι ότι είναι οπισθοδρομικό όσον αφορά τις νέες τακτικές και μεθόδους. Αυτή η αντίληψη υπάρχει αφού το Πεζικό έχει σοβαρότατες ελλείψεις, κυρίως σε σύγχρονα ατομικά υλικά.
Ας μην ξεχνάμε όμως, πως το Πεζικό είναι το μεγαλύτερο όπλο τόσο σε απόλυτους αριθμούς, όσο και σε αριθμούς Μονάδων. Αν προσμετρηθεί και η Εθνοφυλακή, τότε το Πεζικό αποτελεί περίπου το 1/3 της συνολικής δύναμης του ΕΣ. Συνεπώς ακόμα και οι φαινομενικά πιο “φθηνές” αλλαγές, ενέχουν σοβαρού κόστους. Όπως θα δούμε παρακάτω, το Πεζικό προέβη σε 14 κινήσεις την προηγούμενη δεκαετία (2010-2019), κάτι που δεν συνηγορεί στο συμπέρασμα ότι είναι οπισθοδρομικό, αλλά μάλλον στο ότι δεν πήρε αρκετά χρήματα για να πράξει αυτό που ήθελε. 

Τι έγινε τη δεκαετία 2010-2020.
Η προηγούμενη δεκαετία, ομολογουμένως, ήταν μια δεκαετία στασιμότητας για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, λόγω της οικονομικής κρίσης που μάστιζε τη χώρα. Από αυτή την κατάσταση δεν ξέφυγε δυστυχώς και το Πεζικό. Ωστόσο, οι εκάστοτε ηγεσίες του όπλου, έκαναν κάποια σοβαρά και “αθόρυβα” βήματα, που ενίσχυσαν σημαντικά το όπλο. Μερικά από αυτά, ήταν:

Προμήθειες
1-3. Προμήθεια 460 οχημάτων της οικογένειας Μ-113.

  • Προμήθεια 242 μεταχειρισμένων Μ-113Α2, εκ των οποίων τα 46 είναι της έκδοσης Μ-1059 (προπετάσματος καπνού). Πρόκειται για προμήθεια που “βούλωσε’ την δημιουγηθείσα τρύπα από την απόσυρση των ΒΜΡ-1, καθώς και προσέφερε μια πολυπόθητη ανανέωση στον υπάρχοντα στόλο.
  • Προμήθεια 145 μεταχειρισμένων Μ-577Α2. Αν και δεν κατευθύνθηκαν όλα στο Πεζικό, εντούτοις η παραπάνω προμήθεια απελευθέρωσε Μ-113 που μέχρι πρότινος χρησιμοποιούνταν ως κινητοί Σταθμοί Διοικήσεως και κινητοί Σταθμοί Α’Βοηθειών, με τα τελευταία να κατευθύνονται προς ενίσχυση των “εμπρός τμημάτων” των Μ/Κ Ταγμάτων ΠΖ.
  • Προμήθεια 72 μεταχειρισμένων Μ-901ITV. Πρόκειται για σημαντική ενίσχυση των Α-Τ δυνατοτήτων του ΕΣ, μιας και τα συστήματα είναι επί ΤΘ οχήματος της οικογένειας Μ-113, κι αποτελούνται από διπλό εκτοξευτή. Ισοδυναμούν δηλαδή (θεωρητικά), με την προμήθεια 140 βαρέων Α-Τ εκτοξευτών. Κάλυψαν όλα τα υπάρχοντα κενά, κι επέτρεψαν την αποδέσμευση Α-Τ ΜILAN προς τις Δριες Υποστήριξης αρκετών Μ/Κ Λόχων ΠΖ.

4. Προμήθεια πυρομαχικών 40 χιλιοστών, για τα πολυβομβιδοβόλα GMG. Με αυτή την προμήθεια καλύφθηκε σημαντικό μέρος των φόρτων τους.

5. Εξοπλισμός των Τμημάτων Χρονικών Ετοιμοτήτων (ΤΧΕ), με σύγχρονα ατομικά υλικά και εξοπλισμό. Πρόκειται για μικρά προγράμματα που καλύφθηκαν εκ των ενόντων, όμως ενίσχυσαν σημαντικά τις ικανότητες των Τμημάτων Άμεσης Επέμβασης των Ταγμάτων.
6. Mετατροπή δεκάδων ΒΜΡ-1 σε πλατφόρμες υποστήριξης εξοπλισμένες με δίδυμα αντιαεροπορικά και αντιαποβατικά πυροβόλα Zu-23-2, των 23 χιλιοστών. 

Η αναβάθμιση δεκάδων ΒΜΡ-1 με το Α/Α όπλο Zu-23-2, έδωσε ένα φθηνό και συνάμα αποτελεσματικό αντιαποβατικό όπλο στους Σχηματισμούς της ΑΣΔΕΝ που έχουν επιφορτιστεί με την προάσπιση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου.

7. Τοποθέτηση ασπιδίων πολυβολητή σε περίπου 600 Μ-113Α2. Με την παραπάνω προμήθεια, αυξήθηκε η προστασία πολυβολητή σε ισάριθμα ΤΟΜΠ Μ-113Α2, τα οποία (θεωρητικά) εξοπλίζουν 150 Διμοιρίες 16 Μ/Κ Ταγμάτων με τομέα ευθύνης το Δ’ ΣΣ.
8. Προμήθεια 1.950 οργάνων νυκτερινής σκόπευσης για τον εξοπλισμό των Carl Gustav.
9. Μετασκευή όλων των Μ2 Browning 0,50 σε ΤΑΚ (ταχείας αλλαγής κάννης). Μόνο όσοι έχουν υπηρετήσει στα όπλα αυτά, θα κατανοήσουν πλήρως την αξία αυτής της μετασκευής.
10. Προγραμματισμός προμήθειας μικρού αποθέματος πυρομαχικών TOW 2B Aero RF (BGM-71F-3-RF). Περισσότερα σε παλαιότερη ανάρτησή μας.
11. Προμήθεια 2.230 οπλοπολυβόλων ΜΙΝΙΜΙ 5,56 χιλ. και 2.230 διόπτρες νυκτερινής σκόπευσης τρίτης γενεάς NS-685C. Με αυτή την πολύ σημαντική παραγγελία καλύφθηκαν όλες οι ανάγκες του Πεζικού σε σύγχρονα οπλοπολυβόλα, αυξάνοντας μάλιστα τον αριθμό οπλοπολυβόλων ανά Ομάδα Μάχης, σε δύο (αντί ενός ΗΚ-11).

Οργανωτικές αλλαγές
Οι αλλαγές που συνέβησαν σε οργανωτικό επίπεδο, έγιναν κυρίως με βάση την ανάγκη για αύξηση της ισχύος πυρός, με ταυτόχρονη μείωση των οροφών. Επιγραμματικά, έγιναν τα παρακάτω:
1. Μετατροπή της 5ης Ταξιαρχίας Κρητών, σε αερομεταφερόμενη, με τομέα δράσης το νότιο Αιγαίο. Αν και για πολλούς ίσως να φαντάζει κάτι απλό, επί της ουσίας δεν είναι. Κι αυτό διότι χρειάστηκε να αλλάξουν πολλά (οργάνωση, εκπαίδευση, επιχειρησιακά σχέδια, κοκ), προκειμένου ένας ολόκληρος Σχηματισμός να επιχειρεί με έναν τελείως διαφορετικό τρόπο. Αποτέλεσμα αυτής της αλλαγής είναι η κάθετη  επίσπευση των όποιων ενισχύσεων χρειάζονται οι τομείς ευθύνης της Ταξιαρχίας. Διότι αλλιώς σχεδιάζεις να επιχειρήσεις αν περιμένεις ενισχύσεις σε “x” ώρες, κι αλλιώς στο 1/4 αυτών.
2. Την μείωση της Ομάδας Μάχης του Μ/Κ Πεζικού κατά 2 άνδρες, από 10 άτομα σε 8. Αυτό έγινε κυρίως λόγω της λειψανδρίας που υπάρχει τα τελευταία χρόνια στον ΕΣ, καθώς και λόγω της ενίσχυσης της Ομάδας με 2 οπλοπολυβόλα ΜΙΝΙΜΙ 5,56χιλ. Είχαμε ασχοληθεί με την συγκεκριμένη αμφιλεγόμενη οργανωτική αλλαγή παλαιότερα. 

Η παλαιά και νέα σύνθεση της Ελληνικής Ομάδας Μάχης Μ/Κ Πεζικού. Αν και η ισχύς πυρός ενισχύθηκε εξαιτίας της προσθήκης 2 ΜΙΝΙΜΙ στη θέση ενός ΗΚ-11. εντούτοις η μείωση της οροφής της Ομάδας την κάνει εξαιρετικά ευάλωτη σε τυχόν απώλειες.

3. Τη δημιουργία Διμοιρίας Ελεύθερων Σκοπευτών στους Λόχους Υποστήριξης Τάγματος (ΛΥΤ) των Μ/Κ Ταγμάτων Πεζικού. Επιτέλους οι ηγεσίες του Πεζικού αντιλήφθηκαν την σπουδαιότητα των Ελεύθερων Σκοπευτών, και προχώρησαν στην οργανωτική τους ένταξη στα Μ/Κ Τάγματα. Απομένει ωστόσο ο εξοπλισμός τους με κατάλληλα όπλα, ανώτερα του συνδυασμού G3A3/Steiner.
4. Tην εισαγωγή 2 ΜΙΝΙΜΙ σε κάθε Μ/Κ Ομάδα Μάχης, την διάθεση από 2 ΜΙLAN στις Διμοιρίες Υποστήριξης των Μ/Κ Λόχων, καθώς και τη διάθεση GMG στις Διμοιρίες Υποστήριξης.
Όπως είδαμε λοιπόν, την προηγούμενη δεκαετία συνέβησαν αρκετά πράγματα όσον αφορά το Ελληνικό Πεζικό, μόνο που δεν ήταν τόσο ευμεγέθη και λαμπερά σε σχέση με άλλους εξοπλισμούς κι αλλαγές. Ωστόσο, η οικονομική κρίση (κυρίως), άφησε το πεζικό πίσω από τις εξελίξεις σε αρκετούς τομείς. Κάτι που οφείλει να το κινητοποιήσει έτει περισσότερο την τρέχουσα δεκαετία, προκειμένου να ανακτήσει την υπεροχή του έναντι του αντιπάλου του, που δεν είναι άλλος πέραν του Τουρκικού Στρατού.

Συνεπώς, την προηγούμενη δεκαετία των ισχνών αγελάδων, το όπλο του Πεζικού προέβη σε 10 προμήθειες/μετατροπές μικρής και μεσαίας οικονομικής σημασίας, καθώς και σε 4 οργανωτικές αλλαγές/τομές.

Προτεινόμενες αλλαγές για την τρέχουσα δεκαετία

Οι αλλαγές που θέλουμε και που προτείνουμε να δούμε την τρέχουσα δεκαετία, βασίζονται στους κάτωθι άξονες:
1. Αύξηση ισχύος μέσω προμηθειών κι οργανωτικών αλλαγών. 2. Ενίσχυση των χαμηλών ποσοστών επανδρώσεων. 3. Ευελιξία. 5. Απλοποίηση Διοικήσεως.

Προμήθειες  – Αύξηση ισχύος

H ισχύς του Πεζικού προέρχεται σχεδόν αποκλειστικά, από δύο πυλώνες – αυτόν του ελιγμού κι αυτόν του πυρός. Και προκειμένου να αυξήσει αυτούς τους πυλώνες, απαιτείται να προβεί σε στοχευμένες προμήθειες νέου υλικού, καθώς και αναβάθμιση του υπάρχοντος.

Ενίσχυση Ελιγμού
Συνεπώς, για να ενισχυθεί στον πρώτο πυλώνα, αυτόν του ελιγμού, το ΠΖ πρέπει να κινηθεί στις εξής ενέργειες – προμήθειες:

α) Προμήθεια περίπου 200 ΤΟΜΑ για τον εξοπλισμό τουλάχιστον των Τεθωρακισμένων Ταξιαρχιών. Ιδανικά θα ήταν να έπαιρνε επιπλέον 200 για τον εξοπλισμό 2 Μ/Κ Ταξιαρχιών (ιδανικά της 50ης, και μιας Μ/Κ Ταξιαρχίας από την 12η Μεραρχία). Με αυτή την προμήθεια, ο ελιγμός των Σχηματισμών θα αυξηθεί δραματικά, κάτι που θα αυξήσει με τη σειρά του και την συνολική ισχύ των Μ/Κ Ταγμάτων. Η εξοικονόμηση των ΤΟΜΠ από την παραπάνω προμήθεια, μπορεί να διατεθεί για την εξυπηρέτηση άλλων σκοπών, όπως θα δούμε παρακάτω.

β) Προμήθεια των 1.200 συμφωνηθέντων Μ-1117. Με πρόχειρους υπολογισμούς, οι ανάγκες του Πεζικού σε τέτοια οχήματα είναι περίπου 500 οχήματα. Με αυτόν τον αριθμό, θα καλυφθούν τα παρακάτω:

  • Οι Διμοιρίες Αναγνωρίσεως των μηχανοκίνητων και μηχανοποιημένων Ταγμάτων. (260 ΤΘ οχήματα)
  • Εισαγωγή δύο Μ-1117 σε κάθε Μ/Κ Λόχο (240 οχήματα). Με αυτή την προσθήκη μπορούν να καταργηθούν τα όποια Στοιχεία πολυβόλων και βομβιδοβόλων υπάρχουν, εξοικονομώντας κατ’αυτόν τον τρόπο προσωπικό και διοικητικά οχήματα. 

Συνεπώς, οι παραπάνω προσθήκες θα διώξουν από την Α’ γραμμή ακατάλληλα οχήματα, όπως αυτά της σειράς Mercedes GD240/290, καθώς και πιο κατάλληλα αλλά ελαφρώς θωρακισμένα Ηummer & VBL. Τα Hummer & VBL μπορούν να αξιοποιηθούν σε άλλους τομείς (όπως διοικητικά, φορείς όπλων κοκ), και τα πλεονάζοντα Mercedes 240/290 σε άλλα όπλα και σώματα.

γ) Προμήθεια νέων φορτηγών. Είναι απολύτως αναγκαίο να γίνει η συγκεκριμένη προμήθεια, ειδικά για τις ανάγκες των Α’ κλιμακίου που μεταφράζονται στις ανάγκες των Λόχων. Ιδανική επιλογή θα ήταν ένα θωρακισμένο οικονομικό φορτηγό γενικής χρήσης, το οποίο και θα κατασκευάζεται εγχώρια.

δ) Μετατροπή των Μ-113 σε Μ-125 (“ολμοφόρα” ΕΕ-44Ε 81 χιλ.). Είναι αδιανόητο το δυνατότερο όπλο υποστήριξης του Μ/Κ Λόχου – ο όλμος ΕΕ-44Ε 81 χιλ., να μην είναι αυτοκινούμενος. Οπότε χρειάζεται η μετατροπή ορισμένων πλεονασματικών Μ-113 σε ολμοφόρα Μ-125. Πλεονασματικά ΤΟΜΠ μπορούν να βρεθούν είτε μέσω αναδιοργάνωσης (μείωση Μ/Κ Ταγμάτων), είτε μέσω προμήθειας κάποιου ΤΟΜΠ-ΤΟΜΑ προκειμένου να ελευθερωθούν αρκετά Μ-113. 

Ελάχιστες ανάγκες για τον εξοπλισμό των Μ/Κ Ταγμάτων των ΤΘΤ: 24 Μ-125.
Ανάγκες για την κάλυψη όλων των Μ/Κ Ταγμάτων: 240 Μ-125.
Ανάγκες για την κάλυψη των Επιλαρχιών: 180 Μ-125.
Ελάχιστες ανάγκες για τον εξοπλισμό των 4 ΤΘΤ: 72 Μ-125.
Ανάγκες για τις Επιλαρχίες και για τα 4 Μ/Κ Τάγματα των ΤΘΤ: 204.
Συνολικές ανάγκες: 420 Μ-125

Με τις παραπάνω απολύτως αναγκαίες λύσεις, αυξάνεται η ευκινησία των Μ/Κ και Μ/Π Ταγμάτων, κάτι που ισοδυναμεί σε αύξηση της συνολικής τους ισχύος. Οι παραπάνω τέσσερις (4) προμήθειες, κάνουν το Μ/Κ Πεζικό πιο γρήγορο, πιο ευκίνητο σε όλα τα εδάφη, και ταυτόχρονα πιο καλά προστατευμένο. Θα μπορεί δηλαδή να κινείται σε πιο επισφαλή εδάφη, να αντέχει περισσότερη πίεση, με αποτέλεσμα να μπορεί να εμπλέκει τον εχθρό με περισσότερα πυρά, για περισσότερο χρόνο, κι από μη αναμενόμενες κατευθύνσεις.

Ενίσχυση Πυρός
α) Προμήθεια ΤΟΜΑ. Κάθε εξήγηση εδώ είναι περιττή. Ακόμα και το χειρότερο ΤΟΜΑ σε αυτή την κατηγορία (με πυροβόλο 20 χιλ) θα προσθέσει στο Μ/Κ Πεζικό τουλάχιστον διπλάσια ισχύ πυρός, αν αναλογιστούμε πως σήμερα υπηρετούν αυτόν τον σκοπό τα βαρέα πολυβόλα Μ2 των 12,7χιλ. Η αύξηση του διαμετρήματος σε συνδυασμό με την ύπαρξη ΣΕΠ (κι άρα πιο ακριβείς βολές), κάνουν την προμήθεια ενός ΤΟΜΑ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟ.

β) Προμήθεια Μ-1117. Η ένταξη των Μ-117 στις Διμοιρίες Υποστήριξης των Μ/Κ Λόχων, και στις Διμοιρίες Αναγνωρίσεως των Λόχων Υποστήριξης Τάγματος, θα διπλασιάσει την ισχύ πυρός των Μονάδων. Κι αυτό θα επιτευχθεί έχοντας  εφαρμόσει πλήρως το τρίπτυχο του ΕΣ που είναι μικρότερος στρατός – πιο ευέλικτος- με μεγαλύτερη ισχύ πυρός.
γ) Προμήθεια 48 -72 Μ-1064 (ή αντίστοιχη μετατροπή Μ-106 σε Μ-1064) για τις ΤΘΤ. Αν κι αυτή η προμήθεια δεν είναι αμιγώς του όπλου του Πεζικού, εντούτοις το αφορά έμμεσα καθώς μπορεί ο συνδυασμός όλμου 107 χιλ. Μ-30/GRM-20 να μην έχει να ζηλέψει κάτι από τον συνδυασμό ΗΥ-12DI/εκρηκτικά βλήματα των Τούρκων, ωστόσο αυτό δεν ισχύει για τις Ελληνικές ΤΘΤ. Δεν ισχύει διότι είναι αποδεκτό πως ο “τακτικά” επιτηθέμενος, έχει ανάγκη από μεγαλύτερο βεληνεκές προκειμένου να βάλλει κατά του αμυνόμενου σε βάθος, ενώ αντίστοιχα ο αμυνόμενος, μπορεί να θυσιάσει λίγο από το βεληνεκές υπέρ της ισχύος πυρός. 

Οι 4 Ελληνικές ΤΘΤ οπότε, όντας οι μόνοι Σχηματισμοί του ΕΣ που έχουν εξαρχής επιθετικό-αντεπιθετικό προσανατολισμό, οφείλουν να είναι εξοπλισμένες με όλμο μεγαλύτερου βεληνεκούς όπως αυτός των 120 χιλιοστών. Μια προμήθεια 48-72 μεταχειρισμένων όλμων 120χιλ., (η ακόμα και ισάριθμων μεταχειρισμένων Μ-1064 του Αμερικανικού Στρατού) θα ήταν κάτι που θα άντεχε ο σφιχτός Π/Υ του ΕΣ.

Το μεγαλύτερο βεληνεκές των όλμων 120χιλ. που εξοπλίζουν τα Μ-1064, είναι απολύτως αναγκαία για τις Τεθωρακισμένες Ταξιαρχίες του ΕΣ.

δ) Αύξηση του συνολικού αριθμού των όλμων. Για να επιτευχθεί αυτό όμως χρειάζεται προμήθεια επιπλέον όλμων 81 χιλ., προμήθεια όλμων 120 χιλιοστών για τις ΤΘΤ, όσο κι εύρεση επιπλέον διαθέσιμων ολμοφόρων οχημάτων Μ106/Μ-113. Ειδάλλως, αυτή η αναβάθμιση θα μπορούσε να προκύψει σχεδόν χωρίς καθόλου κόστος, μέσα από την αναδιοργάνωση του ΕΣ, και την συνεπακόλουθη μείωση των Ταγμάτων του. Υπενθυμίζουμε πως ο Τουρκικός Στρατός έχει ήδη 15 όλμους (9 των 81 χιλιοστών και 6 των 120 χιλιοστών) σε κάθε Μονάδα Ελιγμού του (Τάγμα – Επιλαρχία).

Ταυτόχρονα με την αύξηση των σωλήνων όμως, πρέπει να γίνει και μια εσωτερική αναδιοργάνωση μέσα στο Τάγμα, που θα περιγράψουμε παρακάτω.

ε) Προμήθεια τυφεκίων Ελεύθερου Σκοπευτή – μετατροπή τυφεκίων G3 σε τυφέκια Ακροβολιστών. Όπως ήδη είπαμε, ο ΕΣ προέβη στην ίδρυση Διμοιρίας Ελεύθερων Σκοπευτών σε κάθε Μ/Κ Τάγμα. Οι παραπάνω Διμοιρίες όμως χρειάζονται κι εξειδικευμένα μέσα προκειμένου να εκτελέσουν την αποστολή τους. Ιδανικες προσθήκες θα ήταν συνδυασμός Τυφεκίων Ε.Σ. καταστροφής υλικού (π.χ. Βarret 0.50 in), όσο και κατά προσωπικού (π.χ. G3ZF 7,62 χιλ.). Eπίσης θα χρειαστούν νέος εξοπλισμός(συσκευές παρατήρησης, αποστασιόμετρα, δέκτες GPS κοκ) καθώς και νέα ατομικά υλικά. 

Οι συνολικές ανάγκες είναι περίπου 250 τυφέκια καταστροφής υλικού, 250 τυφέκια ΕΣ κατά προσωπικού, καθώς κι αντίστοιχος εξοπλισμός για τις ανάγκες 250 Στοιχείων Ελεύθερου Σκοπευτή. Για εξοικονόμηση πόρων, θα μπορούσε να αποφευχθεί η προμήθεια 250 τυφεκίων κατά προσωπικού, και στη θέση τους να παραμείνουν τα G3A3ZF/Steiner. Ενδεικτικό κόστος ενός πλήρους σετ τυφεκίου Ε.Σ. σύμφωνα με την πρόσφατη προκήρυξη του ΓΕΕΘΑ, είναι  περίπου 50.000€. Το οποίο σημαίνει, ότι απαιτούνται περίπου 15 εκ.€ για την κάλυψη όλων των αναγκών του όπλου.
στ) Προμήθεια νέου Α-Τ μικρού βεληνεκούς. Τα υπάρχοντα Α-Τ μικρού βεληνεκούς των Ομάδων Μάχης (LAW, RPG-18) κρίνονται ανεπαρκή για την αντιμετώπιση σύγχρονων αρμάτων (για τα ΤΟΜΠ-ΤΟΜΑ ούτε λόγος). Το όλο ζήτημα ωστόσο είναι πως ο Τουρκικός Στρατός δεν έχει κάποιο σύγχρονο άρμα στις τάξεις του. Ακόμα και σήμερα, βασίζεται στα Μ48, Μ60 και Leopard 1T, τα οποία και μπορούν να αντιμετωπιστούν από τα LAW και RPG-18. 

Πέραν αυτών όμως, ο Τουρκικός Στρατός διαθέτει 310 άρματα Leopard 2A4, 166 M60T και σκοπεύει να αποκτήσει σύγχρονα άρματα ALTAY στα μέσα της δεκαετίας. Κι εκεί τα υπάρχοντα Α-Τ όπλα μίας χρήσης δεν αποδίδουν τα αναμενόμενα. Συνεπώς ο ΕΣ πρέπει να αναζητήσει λύση στο παραπάνω πρόβλημα.

Δεδομένου του μεγάλου κόστους που ενέχει μια τέτοια προμήθεια για την κάλυψη του συνόλου των αναγκών, ο ΕΣ θα μπορούσε να βρει μεταχειρισμένα (ή να αγοράσει), μια μικρή ποσότητα  σύγχρονων Α-Τ μιας χρήσης (~1.500 εκτοξευτές π.χ.), για τον εξοπλισμό των Ταγμάτων του Δ’ Σώματος Στρατού που θα αντιμετωπίσει τα Τουρκικά άρματα, και ταυτόχρονη διατήρηση των παλαιότερων RPG-18 / M72 LAW για την αντιμετώπιση των υπόλοιπων Τουρκικών οχημάτων. Να κάνει χρήση δηλαδή ενός μείγματος παλαιών και νέων Α-Τ, όπου τα νέα Α-Τ θα τα χρησιμοποιήσει μόνο έναντι σύγχρονων αρμάτων. 

Εναλλακτικά, θα μπορούσαν να βρεθούν μεταχειρισμένοι εκτοξευτές μικρού βεληνεκούς, είτε να αγοραστούν καινούριοι. Κάτι τέτοιο όμως έχει και μεγαλύτερο κόστος, και μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας (εύρεση εκτοξευτήρων). 

Σημείωση: Θυμίζουμε ότι η ανάγκη είναι για Α-Τ όπλο όπου θα το χειρίζεται ένας στρατιώτης, και θα μπορεί να το κουβαλά εκτελώντας απρόσκοπτα την αποστολή του ως τυφεκιοφόρος. Συνεπώς λύσεις τύπου μεταχειρισμένων ΜILAN, Carl Gustav, ή άλλων αντίστοιχων όπλων, δεν ευσταθούν.

ζ) Πυρομαχικά για τα όπλα των Μ-1117, των Μ2 Bradley, για τα GMG, τους Α-Τ εκτοξευτές, τους όλμους. Ιδού πεδίο δόξης λαμπρό για όποια κυβέρνηση θέλει να σώσει την Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία, ειδικά τα ΕΑΣ. Επίσης, εδώ συγκαταλέγονται και πιο ακριβά πυρομαχικά όπως βομβιδοφόρα όλμων, κατευθυνόμενα, MILAN ER, κοκ.

η) Toποθέτηση πλεονασματικών πύργων 40/50 των Μ-1117, σε ισάριθμα Μ-113. Εκ των 1.200 Μ-1117 που πρόκειται να προμηθευτεί ο ΕΣ, αρκετά οχήματα θα χρησιμοποιηθούν σαν οχήματα Διοίκησης κι Ελέγχου, οχήματα Στρατονομίας, ασφαλείας συνόρων κοκ. Ως εκ τούτου, οι πύργοι 40/50 που διαθέτουν είναι πανάκεια. Οι παραπάνω πύργοι θα μπορούσαν να τοποθετηθούν σε ισάριθμα Μ-113 των Μ/Κ Ταγμάτων που δεν θα λάβουν ΤΟΜΑ.

θ) Νέο τυφέκιο κι ατομικά υλικά. Η συγκεκριμένη προμήθεια ξεφεύγει από τα όρια του όπλου του Πεζικού. Πιστεύουμε πως πρέπει επιτέλους να ξεκινήσει ένα ολοκληρωμένο και μακρόπνοο πρόγραμμα αναβάθμισης του Έλληνα οπλίτη, που θα ξεκινά από το τυφέκιο και θα καταλήγει στο σκηνικό υλικό του.

Όπως καταλαβαίνει κάποιος, ο κατάλογος είναι πάρα πολύ μακρύς και άμα λάβουμε υπόψη μας όλα όσα χρειάζεται το πεζικό για να εκσυγχρονιστεί πλήρως, θα βγούμε εκτός πραγματικότητας. Κι αυτό δεν οφείλεται μόνο στο οικονομικό σκέλος, αλλά και στο επίπεδο της επιχειρησιακής ένταξης των νέων όπλων και μέσων. Δηλαδή, αν θα μπορέσει εντέλει το όπλο να δεχθεί τόσες πολλές προσθήκες κι αλλαγές.

Επιπλέον, δεν αναφερθήκαμε σε “ακριβές” προμήθειες, όπως νέων Α-Τ συστημάτων, νέων ΤΘ οχημάτων, νέων όλμων κοκ, αλλά προτιμήσαμε να αναφέρουμε μόνο προμήθειες είτε μεταχειρισμένων υλικών, είτε πυρομαχικών προκειμένου να έχει νόημα η όποια σκέψη υλοποίησης. Κλείνοντας το κεφάλαιο της ενίσχυσης του πυρός, να αναφέρουμε πως οποιαδήποτε προμήθεια μεταχειρισμένου υλικού που υπηρετεί ήδη στις τάξεις του ΕΣ, είναι καλοδεχούμενη.
Οργανωτικές αλλαγές
Πέραν των όποιων προμηθειών, είναι απολύτως φανερό πως η υπάρχουσα κατάσταση στο Πεζικό (και τον ΕΣ κατ’επέκταση) χαρακτηρίζεται από αρκετά προβλήματα. Δεν γίνεται να μειώνεις κατά 1/4 τη θητεία, να μην προσλαμβάνεις χαμηλόβαθμους Υπαξιωματικούς, και να μειώνεις τον αριθμό των εισακτέων στις παραγωγικές Σχολές κατά 30%, χωρίς να μειώσεις Σχηματισμούς και Μονάδες, Απλά είναι εκτός πραγματικότητας. 

Συνεπώς, το μεγαλύτερο παρακλάδι του ΕΣ, το Πεζικό, πρέπει να κάνει πολλά προκειμένου να “επανέλθει”. Και ταυτόχρονα να ακολουθούν τους κανόνες που προαναφέραμε, δηλαδή

  • Αύξηση ισχύος.
  • Ενίσχυση ποσοστών επανδρώσεων.
  • Ευελιξία.
  • Απλοποίηση Διοικήσεως.

1. Αύξηση θητείας – Θητεία στα 18 – Επιπλέον προσλήψεις. Το Πεζικό κυριολεκτικά “έσβησε” μετά από την μείωση της θητείας στους 9 μήνες. Τα μέτρα αυτά (όλα ή μέρος αυτών) θα ενισχύσουν άμεσα την επάνδρωση των Ταγμάτων, και θα αυξήσουν την ισχύ τους.
2. Κλείσιμο του 10%(;) των Ταγμάτων, και είτε κατάργησή τους, είτε μετατροπή τους σε ΤΕΘ. Το μόνο σίγουρο εδώ είναι πως τα Τάγματα πρέπει  να μειωθούν. Ο συνολικός αριθμός όμως είναι μια πολύ δύσκολη εξίσωση, που μόνο οι αρμόδιοι μπορούν να λύσουν. Διότι ο ΕΣ δεν μπορεί να μικρύνει πάρα πολύ. Με το κλείσιμο των Ταγμάτων πάντως, θα απελευθερωθεί προσωπικό και μέσα προκειμένου να ενισχυθούν τα εναπομείναντα. Άρα κι εδώ αυξάνεται η ισχύς και το ποσοστό επάνδρωσης.
3.  Κατάργηση των Διμοιριών Υποστήριξης των Μ/Κ Λόχων, προς “ελάφρυνση” των τελευταίων. Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι Στρατοί, προχωρούν ή σκέφτονται την μετατροπή των Μ/Κ Λόχων τους σε αυτό που πραγματικά θα έπρεπε να είναι: Δηλαδή σε Υπομονάδες Ελιγμού και μόνο. Για να γίνει αυτό όμως πράξη, τα βαρέα όπλα του Λόχου είτε μεταφέρονται στον ΛΥΤ, είτε γίνονται αυτοκινούμενα. Στην περίπτωση του ΕΣ, κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει ως εξής:

  • Μεταφορά των 6 (2×3) όλμων 81χιλ. σε μια 2η Δρια Όλμων εντός του Λ.Υ.Τ. Εξάλλου, το μεγάλο βεληνεκές των ΕΕ-44Ε μπορεί να υποστηρίξει με περίσσεια άνεση τα εμπρός τμήματα κι από τη θέση όπου επιχειρεί ο ΛΥΤ.
  • Τα 2 Μ-1117 σε κάθε Μ/Κ Λόχο που προτείναμε πιο πάνω, αντικαθιστούν (με το παραπάνω θα λέγαμε) τις υπάρχουσες ομάδες πολυβόλων/πολυβομβιδοβόλων.
  • Επίσης, η εισαγωγή 2 ΜΙLAN (σε κάθε Μ/Κ Λόχο) επί οχήματος 4×4 την περασμένη δεκαετία, μετέτρεψε τα Α-Τ όπλα του Λόχου σε αυτοκινούμενα.

Συνεπώς, με την μεταφορά των όλμων 81 χιλ. στον ΛΥΤ, και με την μεταφορά των 2 Μ-1117 & 2 ΜILAN στην Διμοιρία Διοικήσεως, επιτυγχάνεται:

  • Ταχεία κίνηση των Μ/Κ Λόχων, χωρίς την εξάρτηση από τους στατικής λειτουργίας όλμους , ή τα μη εποχούμενα βαρέα Α-Τ όπλα.
  • Ταχεία κι ενισχυμένη υποστήριξη από πολυβόλα και πολυβομβιδοβόλα, μέσω των 2 Μ-1117.
  • Εξοικονόμηση προσωπικού, από την κατάργηση του Διμοιρίτη, καθώς και αρκετών οδηγών, Αξκων υπευθύνων κοκ. 
Πιθανή διάθεση Μ-1117 στους Λόχους Μ/Κ Πεζικού, θα επιτρέψει στα επιτελεία την εξοικονόμηση προσωπικού, επιτυγχάνοντας ταυτόχρονα αύξηση ταχυκινησίας και ισχύος.

4. Κατάργηση πολλών ελαφρών-απλών Ταγμάτων Πεζικού χαμηλής επάνδρωσης που βρίσκονται στη Μακεδονία – Ήπειρο, και μετατροπή τους είτε σε αερομεταφερόμενα, είτε σε ταχείας αντίδρασης. Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνονται δύο τινά, ήτοι:

  • Αναβάθμιση του ελαφρού πεζικού σε επίλεκτη δύναμη.
  • Πραγματική αύξηση της ισχύος του ΕΣ.

Για παράδειγμα, από το να έχουμε 10 Τάγματα ΠΖ με 20% επάνδρωση σε σημεία χαμηλής επικινδυνότητας (όπως της Μακεδονίας και της Ηπείρου), είναι καλύτερο να έχουμε 2 επίλεκτα Τάγματα πάλι στα ίδια σημεία, αλλά με 100% επάνδρωση και ικανότητα επέμβασης 24 ώρες το 24ωρο, σε όλη την επικράτεια. Θα χρειαστεί όμως νέος εξοπλισμός, καθώς και νέα φιλοσοφία δράσης.

Ένα παράδειγμα της ανωτέρω πρότασης αποτελεί ο Τουρκικός Στρατός, όπου μετέτρεψε αρκετά Τάγματα Πεζικού σε Τάγματα Καταδρομών, αυξάνοντας έτσι κατακόρυφα την ευελιξία του σαν στράτευμα.

Σύγκριση των Ταγμάτων ανά δεκαετία με βάση τους Συντελεστές Μαχητικής Ισχύος

Παρά το μεγάλο και κουραστικό άρθρο, νιώσαμε την ανάγκη να “οπτικοποιήσουμε” τα λεγόμενά μας, προκειμένου να γίνουμε κατανοητοί σε όλους. Επιπλέον, σκεφτήκαμε να συνδυάσουμε το άρθρο με τους Συντελεστές Μαχητικής Ισχύος που έχουμε δημιουργήσει. Είναι η πρώτη φορά που θα προβούμε στην καταμέτρηση της Μαχητικής Ισχύος ενός τμήματος, σε σχέση με το χρόνο. Πιστεύουμε πως τα εξαγόμενα συμπεράσματα αξίζουν τον κόπο.

Παρακάτω λοιπόν, ακολουθούν τρείς Πίνακες – ένας για κάθε κατηγορία Τάγματος (Μ/Κ Πεζικού ΤΘΤ, Μ/Κ Πεζικού Μ/Κ Ταξιαρχίας, Μ/Π Πεζικού), στους οποίους φαίνονται όλες οι αλλαγές που έγιναν τα τελευταία χρόνια, όσο και η επίδραση της Μαχητικής Ισχύος των προτεινόμενων αλλαγών για την τρέχουσα δεκαετία (2020-2029).

Μαχητική Ισχύς Μ/Κ Τάγματος ΤΘΤ, ανά δεκαετία.
Μαχητική Ισχύς Μ/Κ Τάγματος Μ/Κ Ταξιαρχίας, ανά δεκαετία.
Μαχητική Ισχύς Μ/Π Τάγματος, ανά δεκαετία.

Συμπεράσματα των Πινάκων Μαχητικής Ισχύος των Ταγμάτων ΠΖ.
Συμπέρασμα 1ο: Λόγω της (αντ)επιθετικής φύσης των Τεθωρακισμένων Ταξιαρχιών, οι συντελεστές μαχητικής ισχύος των οπλικών συστημάτων που υπάρχουν στα Μ/Κ Τάγματά τους, λαμβάνονται από την στήλη της “επίθεσης” του κάθε Πίνακα.

Συμπέρασμα 2ο: Όπως βλέπουμε, οι προσθήκες (κυρίως) των Μ2Α2 Bradley, των Μ-1117, καθώς και των ΑΤ-4, αναβαθμίζουν κατακόρυφα την Μαχητική Ισχύ των Ταγμάτων, παρά την περαιτέρω μείωση του συνολικού προσωπικού τους. 

Συμπέρασμα 3ο: Οι επιλογές των TOMA Μ2 Bradley, των Α-Τ όπλων μιας χρήσης AT-4 είναι ενδεικτικές. Οποιοδήποτε αντίστοιχης γενιάς οπλικό σύστημα, τις ίδιες (ή και καλύτερες) επιδόσεις θα παρουσίαζε.

Συμπέρασμα 4ο: Η έλλειψη ΤΟΜΑ δείχνει και την τρομακτική υστέρηση των Μ/Κ Ταγμάτων στον επιθετικό/αντεπιθετικό αγώνα. Κάπου εδώ να θυμίσουμε πως η αντεπίθεση αποτελεί τον αποφασιστικό ελιγμό της κινητής άμυνας. Συνεπώς, η προμήθεια ΤΟΜΑ, ακόμα και η μετατροπή ΤΟΜΠ σε ΤΟΜΑ (έστω κι οριακά επαρκές ΤΟΜΑ, όπως ένα αναβαθμισμένο Μ-113), αποτελεί μονόδρομο.

Συμπέρασμα 5ο: Η αύξηση της ισχύος των Μ/Π Ταγμάτων δεν είναι μεγάλη σε όρους Μαχητικής Ισχύος, διότι η αναβάθμισή τους θα είναι κυρίως ποιοτική, μέσω της βελτίωσης των επανδρώσεών τους, αλλά και της παρεχόμενης εκπαίδευσής τους.

Σύμπερασμα 6ο: Η σπουδαιότητα της ποσότητας του προσωπικού, κυμαίνεται από 10% για Μ/Κ Τάγμα, και φθάνει το 25% για ένα Μ/Π Τάγμα (Μ/Κ Τάγμα Μ/Κ Ταξιαρχίας 19%). 

Συμπέρασμα 7ο: Επίσης, και για τα 3 είδη Ταγμάτων, η σπουδαιότητα της ποσότητας βαίνει μειούμενη ανά δεκαετία, αλλά όχι σε ποσοστό τέτοιο που να δικαιολογούνται αθρόες μειώσεις προσωπικού. Τα Ελληνικά Τάγματα είναι ήδη μικρότερα κατά 25-30% έναντι των Τουρκικών.

Επίλογος

Πιστεύουμε πως είναι πλέον καιρός να αναβαθμιστεί το βασικότερο όπλο ελιγμού του ΕΣ, αυτό του Πεζικού. Βασιζόμενοι πάντα στα στενά οικονομικά περιθώρια της χώρας, αλλά και στο τιτάνιο πρόβλημα της υπογεννητικότητας, καταθέσαμε την πρότασή μας. Της οποίας ακόμα κι ένα μέρος της υλοποιηθεί, θα εξελίξει το όπλο δραματικά.