Η επίσημη θέση της ιστοσελίδας μας για τις νέες φρεγάτες

Καθώς όλα δείχνουν πως οδεύουμε προς την τελική φάση της επιλογής της νέας φρεγάτας (ΦΓ)  του Πολεμικού Ναυτικού (ΠΝ) θα θέλαμε ως Συντακτική Επιτροπή, να καταθέσουμε την άποψή μας.

                Έως τώρα, δεν έχουμε πάρει θέση σχετικά με το πιο πλοίο προτιμούμε παρά μόνο επιχειρήσαμε να αποτυπώσουμε την παρούσα κατάσταση των δύο στόλων (ηλικία – βληματικό ισοζύγιο) σε δύο συνέχειες.



                Η πιο κάτω ανάλυση αποτελεί άποψη και δεν διεκδικεί το αλάθητο.

Κατάσταση:

                                Από τους τρείς κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων, η Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ) και το ΠΝ καλούνται να εκπληρώσουν τριπλάσιο έργο σε σχέση με αυτό που τους αναλογούσε, πριν 10 χρόνια. Η ΠΑ όμως τη δεκαετία 2000 – 2010 είχε προχωρήσει σε αγορές  που την εκσυγχρόνισαν και της έδωσαν τη δυνατότητα αυτή τη στιγμή να είναι « εντός Αποστολής». Την ίδια περίοδο, το ΠΝ προχώρησε στην ναυπήγηση των Παπανικολής και των Ρουσσέν αγορές που παρά τα προβλήματα που αντιμετώπισαν, κυριολεκτικά σώζουν την παρτίδα, έστω και οριακά.

                Η επιστροφή της Πατρίδας μας, όμως, στις ανοιχτές θάλασσες της Μεσογείου, έβγαλαν στην επιφάνεια την ανεπάρκεια των Κυρίων Μονάδων Επιφανείας (ΚΜΕ) τόσο σε αριθμούς όσο και σε ποιότητα, την απαξίωση Στρατηγικών Εγκαταστάσεων με τον «εγκλεισμό» του ΠΝ στο Ναύσταθμο (Ν/Σ) της Σαλαμίνας και την ανάδυση στην επιφάνεια μιας τεράστιας λίστας αναγκών.

                Εδώ, υπάρχει περίπτωση να αντιμετωπίσουμε αντίλογο, ότι το ΠΝ είναι από τα μεγαλύτερα της περιοχής.  Θα συμφωνήσουμε, αλλά όπως έχουμε τονίσει επανειλημμένως, την Μαχητική Ισχύ, αλλά κυρίως το πόσο « εντός Αποστολής» είναι ένας κλάδος, δεν τον καθορίζουν μόνο οι αριθμοί, αλλά οι αριθμοί και η ποιότητά του σε σχέση με αυτή των αντιπάλων του.

                Το πρόβλημα που είχαμε καταδείξει στις δυο αναλύσεις μας, δεν ήταν τόσο η υστέρησή μας στο βληματικό ισοζύγιο καθώς εκεί υπεισέρχονται ποιοτικοί παράγοντες με μεγάλο ειδικό βάρος, αλλά το γεγονός ότι οι Τούρκοι υλοποιούν συγκεκριμένο ναυπηγικό πρόγραμμα , ενώ εμείς φιλοτιμηθήκαμε  μετά από 20 χρόνια απελπιστικής απραξίας να ανακοινώσουμε την αγορά 4 ΦΓ (ΔΕΘ 2020).

                Το πρόβλημα δηλαδή, δεν είναι βραχυπρόθεσμο, αλλά βραχυμακροπρόθεσμο. Πολύ απλά, από τη μια υπάρχει και υλοποιείται ένα συγκεκριμένο και δομημένο ναυπηγικό πρόγραμμα που θα αποδίδει πλοία και ΥΒ ως το 2030 (+) ενώ από την άλλη υπάρχει ένα τεράστιο ερωτηματικό.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονίσουμε πως αν παρατηρήσει κανείς τα ναυπηγικά προγράμματα των χωρών που βρέχονται από τη Μεσόγειο, συνειρμικά θα θυμηθεί την ταινία με τίτλο: «Η Μεσόγειος φλέγεται» . Δεν είναι μόνο οι Τούρκοι που χτίζουν πλοία. Οι Ιταλοί έχουν ξεσαλώσει. Οι Γάλλοι πιο μουδιασμένα, αλλά κι αυτοί έχουν θέσει υψηλά το στόχο. Οι Ισραηλινοί μια απ’ τα ίδια με τα θωρηκτά τσέπης. Αλλά δυστυχώς , το ίδιο συμβαίνει και με το Μαρόκο, την Τυνησία, την Αλγερία και την Αίγυπτο.

Και αν δεν μας φοβίζουν οι Γάλλοι και οι Ιταλοί, οι βορειοαφρικανικές χώρες  δεν θα πρέπει να μας αφήνουν να κοιμηθούμε, διότι η πολιτική κατάσταση σε αυτές είναι ρευστή και δυστυχώς για εμάς υπάρχουν σοβαρές  πιθανότητες στις χώρες αυτές να ξαναναλάβουν τα ηνία οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι και άντε μετά να τους μαζέψεις (FREMM, Gowind,MEKO 200, Type 209, Kilo).

Σημαντικότεροι Παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπ’ όψην.

              Κατά την άποψή μας οι σημαντικότεροι παράγοντες που η πολιτικοστρατιωτική ηγεσία θα πρέπει να λάβει υπόψην της είναι:

  1. Ανασύσταση των ναυπηγείων υπό ιδιωτικού ιδιοκτησιακού καθεστώτος.

Όσο και να μας πονάει, στην Ελλάδα δεν υπάρχει άλλος τρόπος ανταγωνιστικής λειτουργίας της αμυντικής βιομηχανίας, χωρίς αυτή να είναι ιδιωτική και να “καίγεται” να επιτύχει τα χρονοδιαγράμματα και να τιμήσει τα συμβόλαια. Στη Defea αναδείχθηκε ένα αρκετά μεγάλο οικοσύστημα (έκφραση του καθ. Κων/ νου Γρίβα) το οποίο αποτελούνταν αποκλειστικά από ιδιωτικές εγχώριες εταιρείες. Δεν είναι δυνατόν  η πρώτη Super Vita να καθίσταται επιχειρησιακή το Δεκ του 2005, ενώ η έκτη τον Ιούνιο του 2020. Τα ναυπηγεία μας χρειάστηκαν δεκατεσσεράμισι χρόνια για να παραδοθούν έξι ΤΠΚ (!!!).

Αν θέλουμε η αγορά των νέων ΦΓ να μην είναι ένας ακόμη διάττοντας αστέρας και αν θέλουμε μετά από αυτή, το ΠΝ να καταρτήσει ένα σοβαρό κι ανταγωνιστικό ναυπηγικό πρόγραμμα,  θα πρέπει να υπάρχουν ναυπηγεία.

Αλλά και για την πολιτική ηγεσία, που απ’ότι φαίνεται δεν είναι διατεθειμένη να σπάσει αυγά και να αναλάβει πολιτικό κόστος, ο μόνος τρόπος να απαλλαχθεί από τον «μπελά», είναι η ιδιωτικοποίηση της Αμυντικής Βιομηχανίας που αν επιτευχθεί, θα χρησιμοποιηθεί και ως προεκλογικό ατού.

2. Προσφορά σοβαρής ενδιάμεσης λύσης

Ένα από τα must της αγοράς των νέων ΦΓ είναι και η απόκτηση πλοίων ενδιαμέσου λύσεως προκειμένου να καλυφθεί η υστέρηση που υπάρχει αυτή τη στιγμή σε όλα τα επίπεδα.

Βέβαια μετά το εμπάργκο στους κάθετους εκτοξευτές Α/Α βλημάτων και την καθυστέρηση που προκλήθηκε στην ένταξη των 4 I-Class ( η πρώτη 2022 (+) και οι άλλες ως το 2025(+)) και την αποπομπή από το πρόγραμμα των F-35 που μετατόπισε την επιχειρησιακή ένταξη του Anadolu στο 2022 (+), και η παράλληλη δέσμευση ορισμένων εκ των συμμετεχόντων στο «διαγωνισμό» για παράδοση των πρώτων πλοίων το 2025, η ανάγκη για ενδιάμεση λύση δείχνει να συμπιέζεται.

Η άποψή μας όμως είναι πως μια σοβαρή ενδιάμεση λύση είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ, καθώς το εμπάργκο αποτελεί προϊόν διαπραγμάτευσης και μπορεί ανά πάσα ώρα και στιγμή να αρθεί.

3. Επιλογή κατάλληλου πλοίου

Η φράση «κατάλληλο πλοίο» διαφέρει από χώρα σε χώρα. Το ΠΝ θα κληθεί να δράσει σε δύο διαφορετικού τύπου Θέατρα Επιχειρήσεων (Θ.Ε) δηλαδή το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, τα οποία θα χαρακτηρίζονται από πολλαπλές απειλές, από την ένταση, από τον κορεσμό, τις μεγάλες αποστάσεις από τις βάσεις ανεφοδιασμού και πολλά άλλα χαρακτηριστικά.

Ας φανταστούμε ένα πλοίο το οποίο θα επιχειρήσει στα 100 ν.μ νοτίως Καστελορίζου να πρέπει να αντιμετωπίσει ( εισερχόμενα από το TDK, την ΤΗΚ, από τα Ulaq, από τα ΑΝΚΑ-ΤΒ2-Akinci – Aksungur). Σε περίπτωση που ο βληματικός του φόρτος  χρησιμοποιηθεί, θα πρέπει να κινηθεί σε εχθρικό περιβάλλον (ιδιαίτερα στην Αν. Μεσόγειο) προκειμένου να επαναγεμίσει. Θα πρέπει δηλαδή να φυλάξει κάποια βλήματα για την πλεύση προς τη βάση ανεφοδιασμού.

4. Εκσυγχρονισμός ΜΕΚΟ

Η Ελληνική πλευρά υπέπεσε σε ένα, όπως αποδείχθηκε, λάθος. Έδεσε τα τέσσερα προαναφερθέντα σημεία ως πακέτο με σκοπό το Ελληνικό πρόγραμμα να φαίνεται μεγάλο και να είναι πιο ελκυστικό. Το γεγονός αυτό, αποτέλεσε ρίσκο, καθώς απ’ ότι είδαμε μετέπειτα, οι πληροφορίες που διέρρευσαν σε ανοιχτές πηγές, ανέφεραν πως ίσως τα 4 σημεία να διαχωριστούν.  

Η άποψή μας

                Θα περάσουμε στο ζουμί.  Από τις ανοιχτές πηγές πάντα, οι προτάσεις που προκρίθηκαν στο short list είναι με αλφαβητική σειρά οι: Γαλλία – ΗΠΑ – Ολλανδία.

                Δεν θα μπούμε στη διαδικασία να αναλύσουμε τις προτάσεις  διότι αυτό έχει ήδη γίνει από τις υπόλοιπες ιστοσελίδες του χώρου. Θα πούμε όμως ότι η τριάδα αυτή είναι η πλέον λογική και μας βρίσκει απολύτως σύμφωνους. Καθώς Γαλλία και ΗΠΑ αποτελούν στρατηγικούς «συνεργάτες», ενώ το ΠΝ πίνει νερό στο όνομα των Ολλανδών.

                Τα όσα λέγονται για προσφορές αμυντικής συμφωνίας,  ΔΕΝ μας αγγίζουν, καθώς ακόμη και αμυντική συμφωνία να υπάρχει, η πλώρη του Σαλιάρη και του κάθε Σαλιάρη θα βγάλει τα κάστανα απ’ τη φωτιά. Η απόφαση που θα λάβουμε θα πρέπει να μας εξασφαλίζει υπεροπλία κι όχι αμυντική συμφωνία.

                Άρα με δεδομένο την τριάδα Γαλλία -ΗΠΑ – Ολλανδία, η άποψή μας είναι:

  1. Ενδιάμεση λύση:

 2 * Ticonderoga ΕΜΦΟΡΤΑ με SM-2 και ESSM και χωρίς περιορισμούς στη χρήση τους. Τότε και μόνο τότε. Διαφορετικά δεν τα θέλουμε.

Τα πλοία είναι υπερτούμπανα. 122 κελιά  * 2 = 244 κελιά. Όσα κελιά δηλαδή, έχει αυτή τη στιγμή το ΠΝ, TDK, το Αιγυπτιακό, Τυνησιακό και Αλγερινό ναυτικό αθροιστικά.

Με δυο πλήρως φορτωμένα Tico, το ΠΝ ανασαίνει για τα επόμενα 10 με 15 χρόνια. Τα πλοία είναι της ίδιας ηλικίας με τις ΜΕΚΟ για τις οποίες σκεφτόμαστε να δώσουμε 1 δις και να τις εκσυγχρονίσουμε. Προβλήματα όπως το μέγεθος λύνονται χωρίς 2η κουβέντα. Όταν τα ΕΤΕΘ παρέλαβαν τα Magna, παρουσιάστηκε το ίδιο πρόβλημα. Η ΔΕΔ τότε εξέδωσε διαταγή και τα σκάφη ελλιμενίζονταν στα πολιτικά λιμάνια υπό την επίβλεψη διπλοσκοπών. Το μέγεθος θα πρέπει να αντιμετωπιστεί. Ας ελλιμενίζεται το ένα στο λιμένα Λεμεσού δίπλα από το Charles de Gaulle και το Queen Elizabeth II και το άλλο στη Ναυτική Βάση «3η Ιουλίου» μέχρις ότου μπορεί να τα δεχθεί η Σούδα. Αναφέρουμε αυτές τις λύσεις για να τονίσουμε την αναγκαιότητα αυτών των πλοίων για το ΠΝ.  Σχετικά με τη στελέχωση, αν εισέλθουν σε υπηρεσία 2 Tico, λογικά θα αποσυρθούν οι 3 μη εκσυγχρονισμένες S. Εδώ να πούμε ότι κατά πάσα πιθανότητα οι ανάγκες στελέχωσης αυτών των πλοίων από το ΠΝ δεν θα είναι τα 300 άτομα λόγω του ότι το ΠΝ δεν αναλαμβάνει υπερωκεάνιες αποστολές. Αυτό όμως είναι μια εκτίμηση και μόνο εκτίμηση. Υπάρχουν όμως και άλλες μονάδες του ΠΝ που μπορούν να αποσυρθούν και οι οποίες δεν προσφέρουν σημαντικά στην επιχειρησιακή ισχύ του ΠΝ (Ορμή- Τόλμη ή ίσως και κάποια από την κλάση Type 148). Αν ακόμη κι έτσι δεν συμπληρώνονται τα στελέχη, να αδειάσουν οι λέσχες και τα επιτελεία. Συγγνώμη αλλά ……

Αυτά τα πλοία γεφυρώνουν την απόσταση Κρήτη – Κύπρος και είναι τα μόνα που μπορούν να ανταπεξέλθουν σε περιβάλλον κορεσμού.

Αυτά τα πλοία μας κάνουν παίχτες.

Το σημαντικό είναι (και είναι κάτι που διέρρευσε, αλλά δεν έλαβε την πρέπουσα σημασία) η προμήθεια των 2 Tico να αποτελεί ανταποδοτικό για την ανανέωση της MDCA κι όχι του προγράμματος των νέων ΦΓ.

Νέα ΦΓ

Εδώ έχουμε δύο περιπτώσεις.

α. Οι ΗΠΑ αποδεσμεύουν SM-2.

     Αν οι ΗΠΑ αποδεσμεύουν τους SM-2, η άποψή μας είναι πως η χώρα που θα πρέπει να κερδίσει το συμβόλαιο είναι οι ΗΠΑ με είσοδο στις FFG και χωρίς να φορτωθούμε τις HF-2 , και συνάμα επένδυση στο ναυπηγείο.

Σχετικά με την HF2, η όλη προσέγγιση από την αμερικανική πλευρά και κυρίως από τον προϊστάμενο της Πρεσβείας είναι υποτιμητική προς την πλευρά μας. Δήλωσε ο κ. Πρέσβης ότι οι HF-2 είναι το απαραίτητο prestep για τις FFG.  Ειλικρινά δεν μπορούμε να το αντιληφθούμε. Για ποιο λόγο να πετάξουμε 5 δις αφού μπορούμε να μπούμε από την αρχή στο πρόγραμμα Constellation και να έχουμε το πρώτο πλοίο περί το 2026;

Η ΗF-2 είναι ένα πλοίο που στο περιβάλλον του Αιγαίου  ή του Καστελορίζου δυστυχώς δεν θα μπορέσει να ανταπεξέλθει. Αν μάλιστα αγοραστούν αυτά τα πλοία και εκσυγχρονιστούν πλήρως οι ΜΕΚΟ, θα έχουμε άλλο ένα Ελληνικό παράδοξο, τα νέα πλοία να είναι μικρότερης επιχειρησιακής αξίας από τα εκσυγχρονισμένα παλιά !!!

                Άρα λοιπόν, με αυτήν τη λύση το ΠΝ το 2030 θα διαθέτει:

                2 Tico

                4 FFG

                4 Ευρωκορβέτες

                4 MEKO

Με τις ΜΕΚΟ να  περάσουν το απαραίτητο πρόγραμμα επιδιορθώσεων κι όχι εκσυγχρονισμό. Σε 2ο στάδιο το ΠΝ προχωρεί σε νέες ναυπηγήσεις για αντικατάσταση των TICO και ΜΕΚΟ με μια μικτή ναυπήγηση FFG και Ευρωκορβετών

Αν δεν είναι δυνατόν να αποφευχθεί η HF-2, τότε το συμβόλαιο θα πρέπει να πάει στην Ολλανδία.

Εξαιρετικά πλοία, 4 S115 + 4 S 105 και ίσως και μετά μπορούμε να δούμε και τα CH-47, και τα PHZ -2000.  H Ολλανδική πρόταση είναι ολοκληρωμένη, προσφέρει πλοία που μπορούν να σταθούν σε επιθέσεις κορεσμού και προπαντός οι Ολλανδοί έχουν να παρουσιάσουν έντιμο πρότερο βίο.

Με τη λύση αυτή το 2030, θα διαθέτουμε ένα ΠΝ με:

2 TICO

4 S 115

4 S105

4 MEKO .

Με τις ΜΕΚΟ εκσυγχρονισμένες και πολλές επιλογές για αντικατάσταση των Tico είτε με μεταχειρισμένα ολλανδικά Αεράμυνας Περιοχής ή νέες ναυπηγήσεις 3 ή 4 ευρωκορβετών.   

β. Οι ΗΠΑ δεν αποδεσμεύουν  SM-2.

                Αν οι ΗΠΑ δεν αποδεσμεύσουν τους SM-2 τότε κατά την άποψή μας το συμβόλαιο θα πρέπει να πάει στη Γαλλία με 3 Bell HN + 3 Gowind. Μιλάμε για Aster 30 και VL MICA NG. Και ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ τα πλοία με Strales, RAM, και σύστημα αυτοπροστασίας. Δεν έχουμε ανάγκη τους Scalp Naval. Αυτό που μας μας καίει είναι η ικανότητα γεφύρωσης του Θ.Ε Κρήτη – Κύπρος καθώς και να μπορούν τα πλοία να ανταπεξέρχονται σε επιθέσεις κορεσμού.

                Με τέτοια λύση βέβαια, αποκτάς μια άλλη διάσταση στο κομμάτι της διασυνδεσιμότητας και διαλειτουργικότητας με τα Rafale και τα Mirage, έχοντας όμως θέματα με το Setis και τη διαλειτουργικότητά του με τα υπόλοιπα assets του στόλου. Αυτό όμως είναι ένα τεχνικό θέμα, το οποίο ο γράφον με τις γνώσεις που έχει δεν μπορεί να αναλύσει.

                Σε καμία των περιπτώσεων δεν μας εξυπηρετεί η FDI France. Το συγκεκριμένο πλοίο είναι το 2ο χειρότερο του διαγωνισμού μετά την MMSC/HF2/ ή όπως αλλιώς την ονομάσουν.

Οι Γάλλοι βέβαια, επιβαρύνονται με ΟΧΙ πρότερο έντιμο βίο , αφού όπως αποδείχθηκε η αρχική πρόταση για 2 Bell HN χαρακτηρίζονταν από υπερκερδοφορία για να μην πούμε κάτι άλλο. Εάν οι Γάλλοι ήταν ευέλικτοι από την αρχή και μας πρόσφεραν πριν δύο έτη ότι ακριβώς μας προσφέρουν τώρα, θα είχαν κερδίσει το συμβόλαιο αμαχητί.

Με τη λύση λοιπόν των 3 Bell HN + 3 Gowind το ΠΝ περί το 2030 θα διαθέτει:

2 TICO

3 Bell HN

3 Gowind

4 MEKO

τότε οι ΜΕΚΟ ας περάσουν το απαραίτητο πρόγραμμα επιδιορθώσεων (όχι εκσυγχρονισμό δηλαδή) κι ας είναι τα επόμενα πλοία που θα αντικατασταθούν από τις Ευρωκορβέτες (4), ενώ για αντικατάσταση των Tico θα πρέπει να εξεύρουμε κατάλληλα πλοία με δυνατότητες ΑΠ.

                Η συγκεκριμένη λύση , αν λυθούν τα θέματα με το Setis που προαναφέραμε, εξασφαλίζουν στο ΠΝ την ύπαρξη δύο στρατηγικών προμηθευτών Γαλλία και ΗΠΑ, αφού πάντα θα υπάρχει η δυνατότητα να ντύσουμε τις Ευρωκορβέτες με αμερικανικά συστήματα και οπλισμό.

Επιπλέον, η είσοδος στο ΠΝ του βλήματος MICA NG θα προσφέρει ομοιογένεια με ένα μεγάλο μέρος του βληματικού δυναμικού της ΠΑ, αλλά και θα αποτελεί και μια πάρα πολύ καλή λύση για αντικαταστάτη των OSA του ΕΣ καθώς η MBDA προσφέρει αυτοκινούμενη έκδοση των VL MICA.

Οι Γάλλοι επιπλέον, αποσύρουν μεγάλο αριθμό ΑΤ Milan 3 ER τα οποία θα μπορούσαν να παραχωρηθούν έναντι συμβολικής τιμής προκειμένου να αντικατασταθούν τα Fagot / Milan I.

Εναλλακτικό σενάριο

                Η άποψη που παραθέσαμε έλαβε ως δεδομένο  ότι ως rebate για την MDCA θα δοθούν 2 Καταδρομικά.

                Αν η Ελληνική ηγεσία αποτύχει να λάβει καταδρομικά τότε τα πράγματα περιπλέκονται και θα πρέπει να θέσουμε ως όρο πως καθόλη τη διάρκεια ισχύος της MDCA οι ΗΠΑ ΔΕΝ  θα άρουν το εμπάργκο πώλησης των VLS στους γείτονες και φυσικά δεν θα τους επαναφέρουν στο F-35.

Photo by Nick Thodos

                Αναγκαστικά στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να διάγουμε την περίοδο μέχρις ότου καταστούν επιχειρησιακά τα πρώτα νέα πλοία, με τα πλοία που διαθέτουμε τώρα και να παρακαλάμε  οι γείτονες να μην έχουν βρει λύση για τα Α/Α συστήματα.  

Επίλογος:

                Όποιο πλοίο και να επιλεχθεί, αν δεν ακολουθήσει η κατάρτηση και υλοποίηση ενός ναυπηγικού προγράμματος που θα προβλέπει την ανανέωση του Στόλου, θα είναι μία τρύπα στο νερό.

                Αλλά όποιο πλοίο και αν επιλεχθεί επειδή θα έχει επηρμένη τη Γαλανόλευκη και θα επιχειρεί με τα πληρώματά μας, εμείς θα το υποστηρίξουμε μέχρι τελικής πτώσεως.


                Απόψεις καλοδεχούμενες, άλλωστε όπως είπαμε και στην αρχή, δεν διεκδικούμε το αλάθητο.


1 σχόλιο