ΜΑΤ σε τρεις κινήσεις…

Η παρούσα τοποθέτηση είχε ετοιμαστεί το ίδιο βράδυ που εγκρίθηκαν οι αγορές των ισραηλινών όπλων για την Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ) και αναμέναμε να την ολοκληρώσουμε με τα νέα που θα δημοσιεύονταν από την ανανέωση της MDCA.

Όμως απ’ ότι φαίνεται η Κυβέρνηση και οι ΗΠΑ αποφάσισαν να μην ανακοινώσουν τα όποια ανταλλάγματα υπήρξαν για την νέα συμφωνία (αν υπήρξαν) σε στρατιωτικό υλικό.

Έτσι λοιπόν, ο αρχικός τίτλος και το περιεχόμενο του άρθρου παραμένει το ίδιο.

ΜΑΤ σε τρείς κινήσεις και ας ελπίσουμε πως τα καλύτερα έρχονται…..

Θεωρούμε πως τα πιο σημαντικά εξοπλιστικά προγράμματα που ανακοινώθηκαν είναι τρία:

  1. Η απόκτηση του team Rafale – RBE – Spectra – Meteor – Belhara – Sea Fire – Aster 30
  2. Η απόκτηση του Spike NLOS από το Στρατό Ξηράς (ΣΞ) και το ΠΝ
  3. Η απόκτηση των Rampage, Spice και των Sea Hake Mod 4

Και επιχειρηματολογούμε:

  1. Τα γαλλικά συστήματα

Όπως είχαμε επισημάνει στο διπλό αφιέρωμα στο οποίο προσπαθήσαμε να αποτυπώσουμε την κατάσταση των δύο στόλων μέχρι το 2030, το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν η τεχνολογική υπεροχή που θα παρουσίαζε το τουρκικό ναυτικό (TDK), σε σχέση με το ΠΝ, εφόσον το ναυπηγικό του πρόγραμμα υλοποιούνταν.


Η επιλογή όμως του ΠΝ για τις γαλλικές φρεγάτες και κατά πάσα πιθανότητα και τις γαλλικές κορβέτες, ανατρέπει ουσιαστικά όλο το σχεδιασμό των γειτόνων. Κι αυτό γιατί, ακόμη και οι νέες φρεγάτες I-Class που θα πέφτουν στο νερό μέχρι το 2028 είναι μικρότερης επιχειρησιακής αξίας ακόμη και από τις φημολογούμενες Gowind. Καθώς, αν επιλεχθούν τα κατάλληλα συστήματα για τις κορβέτες, αυτές θα υπερέχουν και στο ραντάρ, και στο σόναρ, και στα Α/Α βλήματα από τις I-Class.

Εδώ, να υπενθυμίσουμε ότι ο τύπος του κάθετου εκτοξευτή (VLS), των A/A βλημάτων, αλλά και του συστήματος εγγύς προστασίας είναι οι μεγάλοι άγνωστοι Χ οι οποίοι οδήγησαν τον Ισμαήλ Ντεμίρ να ανακοινώσει την καθυστέρηση της ναυπήγησης των τριών από τις τέσσερις I-Class, ως το 2028 αντί του 2025. Ακόμη και η F-515 που ήδη έπεσε στο νερό και θα έπρεπε να ξεκινήσει τις εν πλω δοκιμές, χωρίς VLS και A/A τι ακριβώς θα δοκιμάσει;

Μην ξεχνάμε επίσης, ότι οι φρεγάτες I- Class είναι της κατηγορίας των 3.000 τόνων, ενώ οι Gowind (;) προσφέρονται και στους 3.100 τ.  

Τέλος, η είσοδος του Aster 30, στο πεδίο αντιπαράθεσης από το 2025 και μετά, σημαίνει ότι το ΠΝ θα έχει το πάνω χέρι στον τομέα των A/A βλημάτων ακόμη και όταν οι TF-2000 αρχίζουν να πέφτουν στη θάλασσα το 2028. Ενώ το Sea Fire θα είναι το πρώτο AESA ραντάρ στα δύο ναυτικά.

Το πρόβλημα που δημιούργησε στο TDK η επιλογή των γαλλικών πλοίων δεν είναι μικρό κι αυτό, διότι ο σκοπός ενός ναυπηγικού προγράμματος είναι τα πλοία που θα πέφτουν στη θάλασσα να έχουν έναν «αέρα» δεκαπενταετίας, ενώ πλέον οι I-Class υστερούν πριν πέσουν στο νερό.

Από την άλλη, η είσοδος του Rafale – RBE – Spectra – Meteor από τις αρχές του 2022, φέρνει τα πάνω κάτω. Η Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ) για άλλη μια φορά πρωτοτυπεί και είναι η πρώτη που εισάγει AESA ραντάρ και βλήματα BVR με βεληνεκες άνω των 100χλμ στην Ελληνοτουρκική αρένα.

Είναι εντυπωσιακό, πως αν οι γείτονες δεν είχαν προχωρήσει στην αγορά των S-400, αυτή τη στιγμή στο Αιγαίο θα πετούσαν περί τα 12 F-35 και τα προβλήματα με τις νέες μονάδες του TDK που περιγράψαμε ποιο πριν δεν θα υπήρχαν.  Και μάλλον νότια της Κρήτης θα έπλεε το Anadolu με τα 6 F-35 του !!!! Όμως έχει ο καιρός γυρίσματα. Οι S-400 αφ’ ενός και ο Έβρος αφ’ ετέρου οδήγησαν τις εξελίξεις σε εντελώς αντίθετες ρότες. Καθώς, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η ίδια κυβέρνηση που σε δύο χρόνια έτρεξε εξοπλιστικά αξίας 10 δις €, στις προγραμματικές της δηλώσεις (προ Έβρου), είχε εξαγγείλει μείωση των αμυντικών δαπανών.

2. Το Spike NLOS σε Σ.Ξ και ΠΝ (!!!)

Στην ανάλυση περί Ulaq και ναυτικού ανταρτοπολέμου είχαμε κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για την ασφάλεια των μονάδων επιφανείας του ΠΝ τα οποία από το 2022 θα απειλούνται από τους UMTAS και Cirit των δεκάδων Ulaqs που οι γείτονες θα ρίξουν στο Αιγαίο και την Αν.Μεσόγειο.

Και ήταν πολύ στενάχωρο πως οι γείτονες, είχαν αποφασίσει να μας πληρώσουν με το ίδιο νόμισμα που τους πλήρωσε πριν 200 χρόνια ο Κανάρης και οι φίλοι του.

Αυτό ως προχθές. Γιατί προχθές, ανακοινώθηκε η προμήθεια του Spike NLOS από τον ΣΞ (επίγειοι εκτοξευτές και επί των εκσυγχρονισμένων με ισραηλινά συστήματα AH-64+), αλλά και από το ΠΝ (!!!)

Πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία για το σύστημα, διαβάστε εδώ:

https://defenceredefined.com.cy/spike-nlos-%ce%b8%cf%89%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b9%cf%83%ce%b7-%cf%83%ce%b5-%ce%ad%ce%b2%cf%81%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b1%ce%b9%ce%b3%ce%b1%ce%af%ce%bf/

Το Spike, είχε υποπέσει στην αντίληψη του γράφοντα από μια διάλεξη του καθηγητού της Σχολής των Ευελπίδων Δρ. Κων/νου Γρίβα, πριν πολλά χρόνια κι από τότε υπήρξε  διακαής πόθος.

Η απόκτηση του είναι μεγέθους στρατηγικού. Στα ΜΚΔ δεχθήκαμε αντιρρήσεις περί αυτού. Μας αποκάλεσαν υπερβολικούς. Εμείς όμως σχετικά με το Spike δεν πρόκειται ποτέ να πούμε το MEA CULPA. Κι αυτό γιατί τα Spike NLOS ακυρώνουν τα Altay και τα ULAQ. Θα το ξαναπούμε. Ακυρώνουν τα Altay και τα ULAQ, πολύ πριν αυτά εισέλθουν σε υπηρεσία.

Οι μόνοι οι οποίοι κατέχουν βλήμα με μεγαλύτερο βεληνεκές είναι οι Ρώσοι και φαντάζει δύσκολο να το δούμε σε τουρκική υπηρεσία.

Οι Ισραηλινοί, που χαρακτηρίζονται από την ευελιξία και την αποτελεσματικότητα, έχουν τοποθετήσει το συγκεκριμένο σύστημα σε περισσότερους από 40 φορείς. Μόνο σε ημίονους σαν αυτούς του Δαβάκη δεν το έχουν τοποθετήσει ακόμη.

Το Spike NLOS φερόμενο από τις κανονιοφόρους του ΠΝ, δημιουργεί μια ζώνη ασφαλείας πλάτους 30 χλμ στην οποία ότι κινείται θα πυροβολείται. Οι Umtas και Cirit των Ulaq, παρουσιάζουν δραστικό βεληνεκές 8 χλμ με περιορισμούς στην κατάσταση θαλάσσης μέχρι 6 bf. Αλλά γιατί να μείνουμε μόνο στις κανονιοφόρους; Και στις κορβέτες θα πρέπει να τοποθετηθεί και σε οποιοδήποτε νέο σκάφος του ΠΝ και στα αρματαγωγά και στα Zubr και στα ΠΓΥ και στους ναυστάθμους και στα ναυτικά παρατηρητήρια και παντού. Το λιμενικό ακούει;

Επίσης, προσδίδει στη ΜΥΚ, αλλά γιατί όχι και στους Αμφίβιους Καταδρομείς, νέες αποστολές αυτές των κυνηγών μονάδων επιφανείας του TDK. Αποστολές που ταιριάζουν γάντι στο επιθετικό πνεύμα των μονάδων αυτών.

Σε παράλληλη χρήση από εκτοξευτές ξηράς, τσιμεντώνει το θαλασσοχερσαίο (Κ. Γρίβας) θέατρο επιχειρήσεων του Αιγαίου και σε συνεργασία με μελλοντική απόκτηση και γιατί όχι και παραγωγή κατευθυνομένων βλημάτων πυροβολικού μεγάλου βεληνεκούς, δημιουργούν το πολυπόθητο πλέγμα άρνησης πρόσβασης.

Τέλος, από έγκυρες πηγές, χωρίς βέβαια να υπάρχει η δυνατότητα να εξακριβώσουμε την πληροφορία, οι Spike Nlos που εκτοξεύονται από τα Apache των IDF, επιτυγχάνουν βεληνεκές 50χλμ !!! (η ΕΦ ακούει;)

Στο Θέατρο Επιχειρήσεων του Έβρου, τα πλεονεκτήματα είναι πολλαπλάσια, καθώς ευέλικτοι εκτοξευτές όπως αυτός της πιο πάνω φωτογραφίας θα μπορούν να χρησιμοποιούν πολιτικές εγκαταστάσεις από μπετόν (δλδ οχυρωμένες) που βρίσκονται σε ασφαλείς αποστάσεις από την ά γραμμή και να καλύπτουν περιμετρικά, αφού για έναν περίεργο λόγο, άπαντες πιστεύουμε ότι η πρώτη κίνηση του εχθρού θα γίνει με τεθωρακισμένες δυνάμεις και πλωτές γέφυρες, ξεχνώντας τη δυνατότητα αεροκίνησης με τα πάρα πολλά Blackhawks και T129 και υπερκέρασης της αμυντικής μας διάταξης.

3. Οι Rampage, οι Spice και οι Sea Hake Mod 4

Η τρίτη κίνηση για ΜΑΤ, είναι κατά την άποψή μας η απόκτηση των ισραηλινών Spice και Rampage. Δεν είναι δυνατόν το μακρύ πλήγμα της ΠΑ να εξαρτάται αποκλειστικά από τη Γαλλία. To workhorse της ΠΑ είναι το F-16 (Επσγός Καραβίδας στο Podcast του DefenceRdeifined)  και αυτό το αεροσκάφος θα πρέπει να αποκτήσει δυνατότητες μακρού πλήγματος.

Με βεληνεκές 300 χλμ και υπερηχητικές ταχύτητες, ο Rampage θα κάνει τη διαφορά και θα πρέπει ίσως το ΓΕΣ να σκεφτεί και τη «μαμά» έκδοση εδάφους – εδάφους. Τέσσερις πύραυλοι ανά ΑΦ. Όγκος πυρός, πολύ εκτός του βεληνεκούς των τουρκικών Α/Α (S-400, S-125, Hawk, Hisar).

Για τις συλλογές Spice, δεν θα επεκταθούμε. Αποτελούν το benchmark της κατηγορίας και εξασφαλίζουν ότι και οι νέες τορπίλες για τους Παπανικολήδες.

Βολές εκτός βεληνεκούς του αντιπάλου.

Επίλογος

Tα οπλικά συστήματα που προαναφέρθηκαν έχουν τρία κοινά χαρακτηριστικά.

Πρώτον, αποτελούν τις σύγχρονες σάρισες (έκφρασή που πρώτος ο Επσγός Καραβίδας χρησιμοποίησε) οι οποίες εκτοπίζουν τον αντίπαλο πολύ πιο ανατολικά στη Μ. Ασία. Φανταζόμαστε ότι πλέον με τους Meteors – RBE 2 σε υπηρεσία, τα High Value Assets της ΤΗΚ (Ιπτ. Ραντάρ, ΑΦ Ηλεκ. Πολέμου, Ιπτ. Τάνκερς, ΑΦ Ναυτικών Επιχειρήσεων) δεν θα κινούνται τόσο άνετα. 18 Rafale εντός του 2022 σημαίνει 36 – 72 Meteors….

Δεύτερον, αποτελούν όλα τους όπλα που μπορούν να λειτουργήσουν δικτυοκεντρικά και εδώ έρχεται να κουμπώσει η ΔΕΠ. Η ΔΕΠ που πρίν ακόμη δημιουργηθεί πολεμήθηκε, αλλά που σιγά σιγά δείχνει την αξία και τη σημασία της. Θα θέλαμε να δούμε περισσότερους καταδείκτες laser να καθοδηγούν αυτά τα ωραία συστηματάκια εκεί που πρέπει.

Τρίτον, όλα τους είναι από τα καλύτερα στην κατηγορία τους, γιατί

για τους καλύτερους, μόνο τα καλύτερα……

2 σχόλια